Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ): Σημεία & Συμπτώματα

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)

Με τον όρο ΔΕΠΥ ή αλλιώς Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, αναφερόμαστε σε μια από τις συχνότερες νευροβιολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή.

Χαρακτηριστικά Συμπτώματα ΔΕΠΥ:

Α: ΔΕΠΥ στα παιδιά:

Τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής όπως ορίζονται από το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, 5η Έκδοση (DSM-IV), είναι η διάσπαση προσοχής, η παρορμητικότητα και η υπερκινητικότητα. Διακρίνονται τρεις τύποι ΔΕΠΥ στα παιδιά:

Τύπος Απροσεξίας:

  • Το παιδί αδυνατεί να συγκεντρωθεί
  • Δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες
  • Αποσπάται εύκολα από άσχετα ερεθίσματα
  • Δεν δίνει σημασία στις λεπτομέρειες
  • Χάνει πράγματα
  • Είναι ανοργάνωτος
  • Ξεχνά τις σχολικές του εργασίες ή αποφεύγει εργασίες οι οποίες απαιτούν πνευματική προσπάθεια
  • Δυσκολία στο να ‘ακούει’

Τύπος Παρορμητικότητας­­­­/Υπερκινητικότητας

  • Δυσκολεύεται να παραμείνει στη θέση του
  • Κουνάει χέρια, πόδια ή στριφογυρίζει στην καρέκλα
  • Κοιτά συνεχώς γύρω του και ενοχλεί τους άλλους
  • Σηκώνεται όταν δεν πρέπει
  • Τρέχει και σκαρφαλώνει υπερβολικά
  • Δεν σκέφτεται πριν αντιδράσει
  • Απαντάει πριν να ολοκληρωθεί η ερώτηση
  • Δυσκολεύεται να περιμένει στη σειρά του
  • Μιλάει υπερβολικά
  • Δεν ακολουθεί κανόνες την ώρα του παιχνιδιού
  • Διακόπτει ή ενοχλεί τους άλλους

Συνδυασμένος Τύπος:

  • Στον εν λόγω τύπο, παρουσιάζεται συνδυασμός από τα παραπάνω συμπτώματα, τόσο στα παιδιά όσο και στους εφήβους.

Β: ΔΕΠΥ στους ενήλικες:

Στους ενήλικες τα πυρηνικά συμπτώματα της Διαταραχής, δηλαδή η απροσεξία, η παρορμητικότητα και η υπερκινητικότητα, συνεχίζουν να υφίστανται αλλά εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, η υπερκινητικότητα στους ενήλικες με ΔΕΠΥ βιώνεται ως ένα εσωτερικό αίσθημα ανησυχίας, αδυναμίας να ηρεμήσουν καθώς και με υπερβολική φλυαρία, ενώ η απροσεξία και η παρορμητικότητα τους ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό. Στους ενήλικες η κλινική εικόνα περιπλέκεται λόγω της συχνής συννόσησης με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές.

Μεγαλώνοντας, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξεπερνούν τη ΔΕΠΥ και παρόλο που η υπερκινητικότητα και η παρορμητικότητα μειώνονται σε σημαντικό βαθμό, η διάσπαση της προσοχής συχνά παραμένει.

Παρόλα αυτά, με μια ολοκληρωμένη θεραπευτική προσέγγιση, τα άτομα με ΔΕΠΥ μπορούν να μάθουν να προσαρμόζονται και να έχουν μια πλήρη, φυσιολογική και παραγωγική ζωή.

Andrian Menelaou